جعفر وفا
48
ثروت از ديدگاه قرآن (فارسى)
غيرمعروش [ : باغهايى كه نياز به داربست ندارد ] آفريد ؛ همچنين نخل و انواع زراعت را كه از نظر ميوه و طعم با هم متفاوتند و ( نيز ) درخت زيتون و انار را كه از جهتى با هم شبيه ، و از جهتى تفاوت دارند ؛ ( برگ و ساختمان ظاهريشان شبيه يكديگر است ، در حالى كه طعم ميوهء آنها متفاوت مىباشد . ) پيشوايان دينى با الهام از اين آيات مطلبى در اين باره فرمودهاند از جمله : پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : « مَنْ غَرَسَ غَرْساً فَاثْمَرَ اعْطاهُاللَّهُ مِنَ الاجْرِ قَدْرَ ما يُخْرِجُ مِنَ الَّثمَرِ » « 1 » كسى كه درختى را بكارد تا ميوه دهد ، خداوند به مقدار ميوهء آن درخت برايش پاداش دهد . افزون بر آن ، به درختارى و نگهدارى آن ترغيب مىكند و مىفرمايد : « مَنْ سَقى طَلْحَةً اوْ سِدْرَةً فَكَانَّما سَقى مُؤمِناً مِنْ ظَمَأٍ » « 2 » هر كس [ درختى همانند ] درخت موز يا سدر را آب دهد ، گويا مؤمن تشنهاى را سيراب كرده است . صيد خداوند دريا را براى بشر رام ساخته و او را مجاز كرده تا از فرآوردههاى آن استفاده كند ؛ صيد مرواريد ، مرجان و ماهى و تأمين موادغذايى از مهمترين آنهاست : « وَهُوَ الَّذِي سَخَّرَ الْبَحْرَ لِتَأْكُلُوا مِنْهُ لَحْماً طَرِيّاً » « 3 » اوست كه دريا را رام كرد تا شما از آن گوشت تازه بخوريد . تجارت قرآن ، تجارت و معاملات را به عنوان يكى از راههاى تأمين معاش به رسميّت مىشناسد و دخل و تصرّف در اموالى كه از اين راه به دست آمده باشد را مجاز و حلال مىداند .
--> ( 1 ) . مستدرك الوسائل ، ج 13 ، ص 460 . ( 2 ) . وسائل الشيعه ، ج 12 ، ص 25 . ( 3 ) . نحل ( 26 ) ، آيهء 14 .